Een vaste oplaadplek maken voor telefoons en tablets

Bij ons lag alles wat stroom nodig had jarenlang op het aanrecht. De telefoon van mijn vriend naast de broodrooster, mijn eigen toestel op de vensterbank met de kabel gespannen over het werkblad, de tablet van de kinderen ergens tussen de post. Elke ochtend hetzelfde gedoe: welke kabel is van wie, waarom is dit ding leeg, wie heeft mijn oplader meegenomen naar boven. Ik heb er een halve zaterdag in gestoken en sindsdien is het weg. Niet omdat ik nu strenger ben, maar omdat de spullen eindelijk een plek hebben waar ze vanzelf naartoe gaan.

Wat ik gemaakt heb is niets bijzonders: een la met een stekkerdoos erin, kabels die vastzitten, en een gat achterin waar de snoer doorheen loopt. Toch verandert het meer aan een huis dan je zou denken. Een aanrecht zonder losse elektronica oogt meteen rustiger, en je merkt pas hoeveel visuele ruis vier kabels innemen als ze er niet meer liggen. Ik ben er ook van overtuigd dat een vaste oplaadplek buiten de slaapkamer je avond verandert, en dat is voor mij eerlijk gezegd de belangrijkste reden geweest. Wie zijn telefoon beneden laat liggen, pakt hem er ’s nachts niet even bij.

Waarom een la beter werkt dan een plankje

Je ziet online vooral open oplaadstationnetjes: een houten bakje met sleuven waar je toestellen rechtop in staan. Mooi op een foto, maar in de praktijk staat er dan alsnog een rij apparaten op je kast te knipperen. Een lade sluit, en dat is precies het punt. Alles wat je niet ziet, vraagt geen aandacht.

Kies bij voorkeur een la in de hal, in de gang of in een kast in de woonkamer, dus niet in de keuken vlak bij de kraan en niet in de slaapkamer. In de keuken komt vet en waterdamp, en dat is geen omgeving voor een stekkerdoos die permanent onder spanning staat. Bij ons is het de onderste la van het gangkastje geworden, twee stappen van de voordeur. Dat sluit mooi aan bij de rest van de plek waar je binnenkomt en je jas ophangt, want een hal werkt pas als alles wat je uit je zakken haalt een bestemming heeft. Daar schreef ik eerder over in een hal die rust geeft.

Wat je nodig hebt

• Een lade of een kastje dat je mag aanpassen (een oud nachtkastje van de kringloop voldoet prima)
• Een stekkerdoos met vier of zes aansluitingen, liefst plat en met een schakelaar
• Een usb-lader met meerdere poorten, of losse laders die je toch al hebt
• Korte kabels van 30 tot 50 centimeter, in de types die jullie toestellen gebruiken
• Klittenbandstrips of kabelbinders met een schroefoog
• Zelfklevend klittenband of dubbelzijdige montagetape voor de stekkerdoos
• Een boormachine met een gatzaag of speedboor van 25 tot 35 millimeter
• Een kabeldoorvoerring in die maat, ook wel bureaudoorvoer genoemd
• Een stukje antislipmat of vilt voor op de bodem
• Eventueel een labelmaker of een vel etiketten

De boormachine, de gatzaag, de doorvoerring en het klittenband haal je bij de bouwmarkt: Gamma, Praxis, Karwei en Hornbach hebben ze alle vier op voorraad, meestal bij de afdeling elektra of bureauaccessoires. Korte kabels en een usb-lader met meerdere poorten koop je het voordeligst bij een elektronicazaak of een winkel als Action of Blokker, al let ik daar wel op het vermogen: onder de 20 watt duurt het laden van een tablet eindeloos. De la zelf hoeft niets te kosten. Kringloopwinkels staan vol met nachtkastjes en ladeblokken van tien of vijftien euro, en de Marktplaats-advertenties voor gratis af te halen kastjes staan er ook vol mee. Wij hebben een oud ladeblokje gebruikt dat al drie verhuizingen had meegemaakt en op zolder stond te verstoffen.

Zo maak je het

1. Leeg de la en meet de bodem op. Leg alle apparaten die hier moeten komen liggen er even in, naast elkaar en niet op elkaar. Zo weet je meteen of het past. Bij ons ging het om twee telefoons, een tablet, een e-reader en de oplaadhouder van een draadloze koptelefoon.
2. Bepaal waar het snoer eruit gaat. Dat is bijna altijd achterin, in de linker- of rechterhoek, aan de kant waar het stopcontact zit. Trek de la helemaal uit en kijk goed of je op die plek geen geleider of achterwand raakt. Zet een kruisje met potlood.
3. Boor het gat. Klem een stukje afvalhout onder de plek waar je boort, dan scheurt de onderkant niet uit. Boor rustig en met lage toeren. Een gat van 30 millimeter is ruim genoeg voor een gewone netsnoerstekker.
4. Werk het gat af met een doorvoerring. Die klik je erin. Het is een onderdeel van twee euro dat het verschil maakt tussen een klus en een gat, en het voorkomt dat de kabelmantel na een jaar op en neer schuiven beschadigd raakt.
5. Plak de stekkerdoos vast. Klittenband is hier beter dan tape, want dan kun je hem er later af halen zonder het hout te slopen. Zet de doos tegen de achterwand, met de schakelaar naar voren zodat je hem kunt bedienen zonder alles eruit te halen.
6. Steek het snoer door het gat en test. Doe dit voordat je de kabels netjes maakt, want anders zit je straks alles weer los te halen omdat de la net niet dichtkan.
7. Zet de laadkabels vast. Elke kabel krijgt een klittenbandstrip die je aan de zijwand van de la schroeft of plakt, zo’n vijf centimeter van de rand. De stekker steekt er dan net bovenuit. Dit is de stap waar het bij mij de eerste keer misging: ik had de kabels los gelaten, en binnen een week lagen ze allemaal weer achterin de la in de knoop.
8. Leg antislipmat op de bodem. Anders schuift alles bij het openen naar achteren en trek je de stekkers eruit.
9. Label de kabels. Een klein etiketje bij elke stekker, of een gekleurd stukje washi-tape. Klinkt overdreven, werkt uitstekend in een huishouden met meer dan twee mensen.

Reken op anderhalf uur als je rustig werkt, en op een uur als je het gat overslaat omdat de la achterin toch al open is. Het duurste onderdeel is de stekkerdoos, en die had je waarschijnlijk al ergens liggen.

Waar je op moet letten met warmte en veiligheid

Een gesloten la met apparaten die laden wordt warm. Bij vier telefoons is dat verwaarloosbaar, bij een tablet die van nul naar vol gaat merk je het wel. Laat daarom een strook van een centimeter of twee vrij aan de achterkant, of boor het doorvoergat een maat groter dan strikt nodig, dan is er altijd wat luchtstroom. Leg nooit iets op je apparaten, dus geen post, geen sleutels, geen jas eroverheen.

Laad geen losse accu’s of powerbanks van onbekende herkomst in een dichte la, en gebruik geen beschadigde kabels waarvan de mantel bij de stekker openstaat. Dat is niet overdreven voorzichtig, dat is gewoon de plek waar het bij lithiumaccu’s misgaat. Wie precies wil weten waar de risico’s in huis zitten, vindt bij de brandweer een overzicht dat wat mij betreft nuttiger is dan de meeste waarschuwingen op verpakkingen.

Wat het daarna met je avond doet

Ik dacht dat ik een opruimprobleem oploste. Wat ik erbij kreeg was iets anders: een moment waarop de dag eindigt. De telefoon gaat in de la, de la gaat dicht, en dan is het klaar. Dat werkt bij ons beter dan alle voornemens over schermtijd die we ooit hebben gehad, en het past bij hoe ik sowieso over de avond denk. In een avondritueel zonder scherm beschreef ik hoe zacht landen in de nacht vooral een kwestie van volgorde is, en dit is precies zo’n schakel. Niet de wilskracht, maar de plek.

Het geldt trouwens ook overdag. Zodra je toestel niet meer op het aanrecht ligt te trillen, kijk je er minder vaak op, en dat is een stuk minder inspannend dan jezelf voortdurend corrigeren. Dat idee, dat je je omgeving zo inricht dat je jezelf niet hoeft te overwinnen, komt terug in digitale rust in vijf stappen.

Eén waarschuwing tot slot, uit ervaring. De la wordt binnen een maand ook de plek voor pennen, oordopjes, opladers van fietslampjes en dat ene snoertje waarvan niemand weet waar het bij hoort. Ruim hem elke paar weken even leeg, anders is het over een half jaar gewoon weer een rommella met stroom. Bij ons hangt er inmiddels een simpele regel aan: wat er niet in past, hoort er niet. Dat scheelt discussie, en het houdt de klus in stand.